Bizler adaletin, liyakatin ve temel insani değerlerin üzerine bir dünya inşa etme hayali kurarken; meğer birileri masumiyetin üzerine gizli krallıklar kurmuş, paranın ve gücün sarhoşluğuyla insanlık onurunu derin bir sessizliğe mahkûm etmiş. Epstein meselesi, sadece bir sapkınlık dosyası değil; aslında küresel nizamın ruhunu nasıl kaybettiğinin ve "güçlü olanın dokunulmaz kılındığı" o çarpık düzenin en somut vesikasıdır. Bu dosya, insanlık tarihinin gördüğü en büyük ahlaki çöküşün ve "güçlü olan haklıdır" diyen o karanlık anlayışın tahsilat biçimidir. Gücün Zehri ve Metalaşan Ruhlar Dünya, üzerine kurulan sahte dengelerle dönüyor. Bir tarafta ay sonunu getiremeyen, hayallerini yüksek enflasyona ve geçim derdine kurban eden gençler; diğer tarafta ise özel adalarında, korunaklı saraylarında insan haysiyetini ayaklar altına alan bir avuç "seçkin". Bu sözde seçkinlerin kurduğu düzen, aslında tam bir sistem iflasıdır. Epstein’ın o meşhur adası, sadece bir mekan değil; adaletin sustuğu, liyakatin yerini kirli şantaj ağlarına bıraktığı, paranın her kapıyı açtığı sanılan bir illüzyon merkezidir. Hani hep vurguladığımız bir hakikat vardır: "Bilenin değil, bağlantısı olanın konuştuğu yerde bilginin sesi kısılır" diye... İşte bu kirli nizamda da vicdanın sesi, paranın gürültüsüyle tamamen bastırılmış durumda. Dünyanın en parlak zekaları, kudretli siyasetçileri, sözde kanaat önderi bilim insanları o adanın karanlık sularında haysiyetlerini bıraktılar. Onlar için masumiyet sadece bir istatistik, çocukların çığlıkları ise görmezden gelinecek birer dipnottu. Biz bu manzaraya baktığımızda, aynada sadece kendi yüzümüzü değil, insanlığın yaşarken nasıl büyük parçalar kurban vererek eksildiğini görüyoruz. Liyakatsizliğin Küresel Zirvesi ve Kurumsal Çürüme Kendi yakın çevremizde "tanıdık" denilerek hak etmeyenlerin ön plana çıkarıldığı liyakatsiz düzenlerin, küresel ölçekte nasıl devasa bir şer şebekesine dönüştüğüne şahitlik ediyoruz. Epstein olayı, ahlaksızlığın en üst perdeden nasıl bir kurumsal zırha bürünebileceğini gösterdi. Diplomaların işe yaramadığı, emeğin hor görüldüğü bir dünyada; birilerinin sadece "bağlantılarıyla" ve "şantaj kasetleriyle" devasa devlet mekanizmalarını nasıl parmağında oynattığını izledik. Bu durum, bilginin ve dürüstlüğün aşağılandığı, sadece "network" ve "güç dengeleri" üzerine kurulu sistemin kaçınılmaz sonucudur. Bu sarsıntı, doğrudan insanlık onurunun sarsıntısıdır. Bir toplumun en büyük zenginliği olan gençlerin ve çocukların, geleceğe dair o sarsılmaz inancını böyle kirli bir pazarlık masasında kaybetmesi, sistemin kökünden çürüdüğünün kanıtıdır. Bu, insan onurunun gördüğü en büyük yıkım, en derin krizdir. Adaletin sadece zayıflara işlediği, güçlülerin ise kendi hukukunu oluşturduğu bir yerde, toplumsal sözleşme çoktan yırtılmış demektir. Görünmeyen Zincirler ve Modern Kölelik Epstein dosyası, modern dünyanın kölelik anlayışını da gözler önüne seriyor. Eskiden zincirler bileklere vurulurdu; bugün ise zincirler çaresizliğe, yoksulluğa ve kimsesizliğe vuruluyor. O adaya taşınan masum hayatlar, aslında hepimizin gözü önünde inşa edilen bu teknolojik ve finansal hapishanenin birer kurbanıydı. Dünyayı yönettiğini iddia edenlerin, kendi nefislerini yönetmekten aciz olduklarını görmek; liyakatin yerini alan o sahte "üstünlük" algısını yerle bir etmiştir. Mesele sadece ekonomik kurlar, döviz pariteleri ya da teknolojik ilerleme hızı değildir. Asıl mesele, gücün ahlakla dizginlenip dizginlenmediğidir. Geçici putlara kul köle olup, kendi hırsları için dünyayı ateşe verenler; insanlıklarını o adanın karanlık odalarında terk ettiler. Onlar için "itibar", saklanması gereken kasetlerden ibaretken; bizim için itibar, her şartta adaletin yanında saf tutabilmektir. Bu küresel elitizm, emeğiyle geçinen insanların dünyasını bir laboratuvar, çocuklarını ise birer denek olarak gören hastalıklı bir zihniyetin ürünüdür. Sükûtun Çığlığı ve Hesap Verme Vakti O adada, o kapalı kapılar ardında yükselen feryatlar, bugün tüm dünyanın kulaklarında yankılanıyor. Belki fiziki bir enkazın altında değillerdi ama bir nizamın, bir sistemin, devasa bir vicdansızlığın altında kaldılar. Herkes sustu, herkes körü ve sağırı oynadı; çünkü o kapıların ardında dünyanın "dokunulmaz" sanılan devleri vardı. Ama biz biliyoruz ki; adaletin olmadığı yerde umut yeşermez, hakkaniyetin eksik olduğu topraklarda hayaller filizlenmez. Gerçek bir nizam, ancak güçlünün değil, haklının korunduğu bir zeminde yükselir. Bu küresel skandal, "kimin kimi tanıdığı" üzerine kurulu bir dünyanın ne kadar korkunç yerlere varabileceğini hepimize ispatladı. Hakikatin Nöbetini Tutmak Kıymetli dostlar, Epstein dosyası sadece bir suçlunun şaibeli ölümüyle kapanacak bir polisiye vakası değildir. Bu, modern dünyanın aynadaki en çıplak ve en çirkin aksidir. Aynaya bakıyoruz; yüzümüz, kıyafetlerimiz, teknolojik imkanlarımız duruyor ama insanlığımızdan büyük parçalar eksilmiş durumda. Bizim görevimiz; liyakatin, ahlakın ve masumiyetin her türlü siyasi ve ekonomik çıkarın üzerinde tutulduğu, gücün değil hakkın üstün geldiği bir düzenin nöbetini tutmaktır. Dünyanın neresinde olursa olsun, kirli nizamların altında kalan o saflığı, bu küresel çürümeye kurban etmemek için her zamankinden daha uyanık, daha vakur ve daha dürüst olmak zorundayız. Unutmamalıyız ki bir milletin ve dahi tüm insanlığın yegane gerçek serveti, gençlerinin kalbinde lekesiz bir şekilde taşıdığı o hür ve adil gelecek umududur. O umudu yeşertmek ise ancak sarsılmaz bir adalet ve tavizsiz bir liyakat anlayışıyla mümkündür. Selam ve Dua ile...